Hallo allemaal,

Deze week zijn er 2 meisjes van de nursery naar cottage 1 verhuisd ze zijn allebei 5 jaar en gaan vanaf vandaag naar school en slapen voortaan in cottage 1 met 6 andere kinderen en een huismama. De eerste nacht heeft 1 van de meisjes erg gehuild, maar s'morgens toen we de lunchpakketjes bij hun gingen maken zaten ze samen zo trots als een pauw met hun blauwe jurkjes aan tafel met een big smile

We werden meegevraagd naar een organisatie genaamd Big Shoe, waar 4 baby's van het tehuis ingeschreven werden voor adoptie. Ze worden daar gecheckt of ze gezond zijn en of ze voor adoptie in aanmerking komen. Maar zoals het hier in Zuid- africa gaat voordat we erheen gingen zaten we in het busje met 4 baby's en maar wachten, na 1 uur gingen we eindelijk op weg maar net voordat we het hek uitreden stapte er weer 1 zuster uit en een andere kwam erin, waarom wordt niet verteld! Daar gingen we dan eindelijk, onderweg gingen we nog langs een soort verzorgingstehuis en er kwam een oud omaatje met 2 krukken aangestrompeld en die moest de bus in zien te komen. ja, hoe gaan we dat doen? Nou daar ging ze op haar knieen het trapje op en ze liet zich zo op haar billen vallen en daar zat ze op de grond, maar wel in de bus! Toen weer op de knieen en toen moesten we haar met z'n drieen overeind trekken. Zo daar zat ze naast me met een big smile ( zonder tanden ha,ha) Toen konden we weer verder rijden. Het omaatje werd afgezet in de stad met een zuster en wij gingen verder naar Big Shoe.

woensdag9 mei zijn we met 9 kinderen en 5 vrijwilligers naar de dierentuin gegaan en wij hadden beloofd dat we het voor iedereen gingen betalen. En 1 zuster moest mee voor de veiligheid. Maar voordat we weer weg waren!! We hadden gezegd 10.00 uur gaan we weg! Moesten ze om 10.00 uur nog de lunchpakketjes klaarmaken voor de kinderen. Wij zijn gewend een rugzak mee te nemen!! Nee, komen ze met 4 grote plastic boxen aangelopen? Dus ik zei moet dit allemaal mee? Nu kunen we de kinderen geen handje geven maar lopen we te sjouwen met die boxen. Maar dan gaan ze alleen maar lachen en ja het moet mee!! Een doos met gebakken frietjes, een doos met gebakken vissticks, een doos met sandwiches en een doos met bordjes, bekertjes en 2 bevroren flessen met water van 2 liter?? Nou veel plezier!!! 2 uur later konden we dan vertrekken maar na 10 minuten rijden werd de chauffeur gebeld dat we terug moesten komen want de verkeerde zuster was mee gegaan. Degene die nu in het busje zat kon niet hard genoeg schreeuwen en was te lief?? Dus wij weer terug en de zusters werden omgeruild. Maar eenmaal aangekomen waren de kinderen als makke lammetjes want bij de eerste dieren die we zagen, 2 paarden gingen er al 4 hard huilen. Dus ze bleven de hele tijd vlak naast ons lopen, was maar goed ook want hard erachter aanrennen konden we niet met alle spullen. Wij keken ook onze ogen uit want het was een mooie dierentuin met veel ruimte voor de dieren. Na 1 uurtje gingen we al lunchen ergens op het gras en konden we met lege boxen verder pff! Na 3 uur gelopen te hebben werden ze moe en hebben we ze 1 voor 1 op onze schouder moeten dragen maar het was een geslaagde dag.

Donderdag 10 mei kwam er een blanke vrouw langs die de zusters helpt met dingen uitleggen over de baby's. Soort consultatieburo arts en vertelde dat ze niet alleen eten moeten geven en moeten verschonen maar ook spelen met de kinderen. Dat doen wij als vrijwilligers wel maar de zusters zitten de hele dag op hun kont! En die is dik kan ik je vertellen, van die bigmama's!! Ik heb gelijk aan haar gevraagd of ze naar 1 van de kinderen kon kijken want die begon met lopen achter een karretje en zette heel raar haar voetjes neer. Ze heeft er naar gekeken en zei dat ze inderdaad haar teentjes naar binnen gedraaid hield en beloofde dat ze elke week met haar ging oefenen.( ik kon het natuurlijk niet laten!!!) En ik heb haar gevraagd of ze er voor wil zorgen dat de zusters de kinderen genoeg te drinken gaan geven, want ze krijgen de hele dag niets!!. Ik heb het al een paar keer gezegd maar dan zeggen ze, dan gaan ze teveel plassen en lachen het weg. Maar de kinderen komen steeds naar ons om drinken te vragen. 1 zuster daar zijn ze zelfs bang voor, een echte KENAU! Want 1 jongetje ging steeds in de toilet stiekem drinken uit de kraan en dat had ze gezien, dus de volgende keer dat hij vroeg of hij mocht gaan plassen zei ze heel hard NEEEE, want zei ze tegen mij, hij hoeft niet te plassen maar gaat drinken!! Met grote ogen keek hij haar na en met zielige oogjes smeekte hij, ik moet echt plassen. Maar dat hoorde ze en ze sleurde hem naar het toilet en zij PLASSEN dan! Maar ga dan maar is plassen, hij moest heel hard huilen en kon niet plassen. Dus zei ze zie je nou onzin!! Ze liep met haar hoofd opgeheven weg en na 5 minuten kwam hij weer naar mij toe met een betraand gezichtje en zei ik moet echt plassen dus gaf ik hem een handje en ben ik meegegaan! Ze zag het wel maar zei niets!! Dit zelfde jongetje stinkt ook heel erg uit zijn mond en er loopt groene snot met bloed uit zijn neus dus ben ik naar een andere zuster gegaan en heb doorgegeven dat ze met hem naar de dokter moeten gaan want waarschijnlijk heeft hij ontstoken neusamandelen. De volgende dag zijn ze gelukkig gegaan en kreeg hij een antibiotica kuur!!

Vrijdag 11 mei

Onze laatste dag in het kindertehuis, we hebben veel geknuffeld en gespeeld en de granny's ( de oma's) die elke dag komen, gingen samen met de kinderen zingen en dansen met hawai rokjes en touwtjes om de kinderen de voetjes met bierdopjes. Wat lekker rammelt als ze dansen. Was erg aandoenlijk om te zien. Om 12.30 uur gaan ze naar bed, dus we moesten afscheid nemen. 2 van de oudere kinderen gingen heel hard huilen en ik stond bij 1 van de bedjes afscheid te nemen, ik keek naar het gezicht van Ashley en daar liepen dikke tranen over haar wangen. Mijn lieve dochter die dit toch allemaal maar even doet, maar dan kan je de tranen niet meer tegen houden. Ik ben trots op haar en ook een beetje op mijzelf!! We werden om 15.00 uur door iemand van de organisatie opgehaald en naar Johannesburg gebracht.

Dit was het dan vandaag is het zondag 13mei( moederdag) en Ashley en ik hebben nog samen 2 nachtjes in het guesthouse geslapen. Ashley is vanmorgen om 9 uur opgehaald en naar het vliegveld gebracht want ze gaat voor 4 weken naar Phalaborwa, naar een monkey project(aapjes verzorgen). Ik kon niet mee naar het vliegveld want degene die haar wegbracht ging daarna naar zijn moeder, het is tenslotte moederdag. Daar zit je dan helemaal alleen, er is niemand hier want ze zijn allemaal vij omdat het weekend is. Ik heb de sleutel van het alarm gekregen en van de grote ijzeren schuifdeur om naar buiten te gaan. Even wennen wel, maar ik ben naar de hele grote zondagsmarkt gegaan, was leuk om te zien en ik heb nog iets echt afrikaans gegeten.

Morgen weer naar huis het is goed zo en ik ben nu ook weer blij om naar huis te gaan.....

liefs Sonja en Ashley xxxx